Strona główna | E-mail | Reklama | Pomoc | Regulamin | Czekamy
|
|
|
Strona główna | E-mail | Reklama | Pomoc | Regulamin | Czekamy |
Przedmiotowa poprawka została przesłany do Sejmu RP 2005.03.21
W projekcie ustawy o zmianie ustawy o ochronie osób i mienia oraz niektórych innych ustaw (druk nr 3780) w art. 1 po pkt 17 dodaje się pkt 17a w brzmieniu:
„17a) po art. 19 dodaje się art. 19a-19c w brzmieniu:
Art. 19a. 1. Przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie usług ochrony osób i mienia za granicą w rejonach wypełniania zadań poza granicami państwa przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej, do wykonywania tej działalności jest obowiązany uzyskać zezwolenie Ministra Obrony Narodowej.
2. Organem właściwym do udzielenia, odmowy udzielenia oraz cofnięcia zezwolenia jest Minister Obrony Narodowej.
3. Przed wydaniem zezwolenia Minister Obrony Narodowej zasięga opinii ministra właściwego do spraw wewnętrznych.
4. Zezwolenie może zawierać szczególne warunki wykonywania działalności gospodarczej w rejonach, o których mowa w ust. 1.
Art. 19b. Minister Obrony Narodowej może odmówić wydania zezwolenia na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia za granicą w rejonach wypełniania przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej zadań poza granicami państwa, jeżeli działalność ta mogłaby niekorzystnie wpływać na wykonywanie tych zadań.
Art. 19c. Minister Obrony Narodowej cofa zezwolenie na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia za granicą w rejonach wypełniania przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej zadań poza granicami państwa, jeżeli zaistnieją przesłanki, o których mowa w art. 19b lub art. 22.”
UZASADNIENIE
Propozycja nałożenia, na przedsiębiorcę polskiego, prowadzącego koncesjonowaną działalność gospodarczą w zakresie usług ochrony osób i mienia za granicą w rejonach wypełniania przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej zadań poza granicami państwa, obowiązku uzyskania zezwolenia Ministra Obrony Narodowej na taką działalność ma na celu zapobieżenie ewentualnym konfliktom w realizacji zadań mandatowych przez jednostkę organizacyjną Sił Zbrojnych RP z zakresem zadań przedsiębiorcy oraz zabezpieczanie interesów Rzeczypospolitej Polskiej, zwiększenie stopnia bezpieczeństwa przedsiębiorcy oraz bezpieczeństwa polskich żołnierzy.
Konieczność uzyskiwania zgody Ministra Obrony Narodowej obowiązywałaby wyłącznie tych przedsiębiorców, prowadzących koncesjonowaną działalność gospodarczą z zakresu usług ochrony osób i mienia, którzy zdecydowaliby się na jej prowadzenie w rejonach konfliktów zbrojnych, w strefach powierzonych odpowiedzialności polskich Sił Zbrojnych.
Przedmiotową inicjatywę zrodziło coraz szersze angażowanie jednostek organizacyjnych polskich Sił Zbrojnych do różnego rodzaju misji wynikających z mandatu ONZ, NATO, a w przyszłości także Unii Europejskiej. Jak wskazują dotychczasowe doświadczenia cel takich misji nie zawsze musi pozostawać w zgodności z celami różnego rodzaju organizacji, zwłaszcza pozarządowych, w tych krajach (regionach), w których misje te są wypełniane.
Przykładów z tego zakresu dostarcza obecna sytuacja w raku, gdzie zaangażowane są różnego rodzaju narodowe i ponadnarodowe prywatne przedsiębiorstwa prowadzące działalność z zakresu usług ochrony osób i mienia, którym zadania zlecają min. przedstawiciele miejscowego biznesu, organizacje o charakterze politycznym itp., które niekoniecznie są przyjaźnie czy chociażby neutralnie nastawione do jednostek polskich Sił Zbrojnych. Nierzadko są to zadania, na które do niedawna posiadały wyłączność regularne siły wojskowe. Brak szczegółowego rozeznania co do charakteru zleceniodawcy i celów jego działań, jak również niedostatek informacji odnośnie celów działań podejmowanych i prowadzonych przez żołnierzy polskiej jednostki wojskowej stacjonującej w określonym rejonie, może prowadzić do konfliktów, które niejednokrotnie mogą kończyć się śmiercią żołnierzy lub pracowników zaangażowanej firmy ochrony osób i mienia, poniesionej we wzajemnej przypadkowej walce. Ponadto do sytuacji konfliktowej może doprowadzić brak wiedzy u dowodzącego jednostką wojskową o samym fakcie funkcjonowania w strefie jego odpowiedzialności polskiego przedsiębiorstwa zaangażowanego do wypełniania zadań ochronnych.
Należy mieć również na uwadze fakt, że za działania w strefie odpowiedzialności polskiej jednostki wojskowej bezpośrednio odpowiedzialny jest dowódca tejże jednostki, pośrednio natomiast Minister Obrony Narodowej. Uzyskanie zatem zezwolenia Ministra Obrony Narodowej spowoduje konieczność wymiany niezbędnych informacji pomiędzy przedsiębiorcą prowadzącym działalność w tej samej strefie, a dowódcą jednostki wojskowej, co powinno w praktyce wyeliminować przypadkowe sytuacje konfliktowe. Niezależnie od powyższego należy mieć na uwadze fakt, że wyspecjalizowane organy (w tym także podległe Ministrowi Obrony Narodowej), będą dysponować zakresem informacji o miejscowych warunkach, relacjach i osobach, których nie będzie posiadał przedsiębiorca decydujący się na podjęcie działalności w takim rejonie.
Ocena skutków regulacji (OSR):
Projekt ma wpływ na przedsiębiorców posiadających koncesje na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia oraz resort obrony narodowej. Na podmioty te nakłada się bowiem dodatkowy obowiązek uzyskania lub udzielania zezwoleń na wykonywanie ww. działalności za granicą w rejonach wypełniania zadań przez Siły Zbrojne RP poza granicami państwa.
Projekt przekazany został do zaopiniowania: Polskiej Izbie Systemów Alarmowych, Polskiemu Związkowi Pracodawców „Ochrona”, Ogólnopolskiemu Stowarzyszeniu Producentów, Projektantów i Instalatorów Systemów Alarmowych „Polalarm”, Polskiej Izbie Ochrony Osób i Mienia, Polskiemu Związkowi Firm Ochrony oraz Branżowemu Portalowi Internetowemu „Ochrona”.
Ponadto umieszczony został w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji.
Rozwiązania zawarte w projektowanym akcie prawnym nie spowodują dodatkowych skutków finansowych dla budżetu państwa i budżetów jednostek samorządu terytorialnego.
Projekt nie wpłynie na rynek pracy, konkurencyjność wewnętrzną L zewnętrzną gospodarki oraz na sytuację i rozwój regionalny.
Projekt ustawy zapewnia wewnętrzną spójność systemu prawa.